میسان

وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّوم وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً

میسان

وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّوم وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً

خذ بیدی قد وقعت فی اللجج

شنبه, ۴ دی ۱۳۹۵، ۱۲:۰۷ ق.ظ
اوایل قرن پنجم؛ بی نظیر ترین دوره ی شیعه است شاید. احفظ الناس فی حدیث اهل البیت(غضائری)، اعظم المتکلمین(مفید) و بعد هم اکثر اهل زمانه ادبا و فضلا(مرتضی) و اشعر قریش(رضی) همگی در کنار هم و در یک زمان. همگی در یک شهر. شهر هفتاد و دو ملت. بغداد. در این شهر به این شلوغی و در آن فتنه های خونین و در بین کفر و ارتداد و تحجر و انتلکت بازی، امامیه کتاب و ردیه می نویسد و انسان می سازد و استحکام می بخشد به عقایدش. و الله متم نوره...
شریف مرتضی واقعا از عجایب است. چند وجهی. بی نظیر. واقعا بی نظیر. بیشتر جنبه ی کلامی و عقلی و ابتکاراتش مطرح می شود. درحالیکه در ادب، عرب را دیوانه ی خود کرده. و در شعر‌. هیچ وقت باورم نمی شد که عقل گرایی مثل مرتضی یک عاشق درجه یک باشد:

لیس فی العشق جناح
بل هو الداء الصراح...
ویح اهل العشق فی لج
غزیر العمق طاحوا
جحدوا الحب و لکن
کتموه ثم باحوا
و لهم السن دمع
ترجمت عنه فصاح
لیت اهل العشق ماتوا
فاراحوا و استراحوا...

به هر حال هنوز در میان شیعه وجهه ی ادبی مرتضی مغفول مانده برخلاف جوامع عربی:
بینی و بین عواذلی
فی الحب اطراف الرماح
انا خارجی فی الهوی
لا حکم الا للملاح...

غفرالله لنا و له

نظرات (۲)

  • عباس حیدری
  • جالب بود نمی دونستم 
    پاسخ:
    Mrc
  • عباس حیدری
  • دوست عزیز پ مطلب جدید بزارین!
    پاسخ:
    می گن توو بلاگ باس بر اساس حال پست گذاشت!!!!
    ولی چشم
    سعی می کنم حالم رو منظم تر کنم!!
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی